bodegraven thuis


Zaterdag weer eens gewonnen en dat voelt lekker! Zonder Sofie, maar met nieuwkomer Maureen begonnen we aan de klus. Tegenstander Bodegraven was beslist geen slechte tegenstander en had een prima speelster (net zo breed als kort), die al in de beginfase onze achterhoede kon verrassen en Fleur kansloos liet (0-1). Hoewel we voetballend het betere van het spel bleven houden, duurde het toch nog even voor Cindy de gelijkmaker binnen lobde, wel een beauty (1-1). Ze kon er blijkbaar geen genoeg van krijgen want kort daarna bracht ze na goed doorzetten met het linkerbeen Nieuwerkerk op voorsprong (2-1). Een meesterzet van coach Rinus, een versterkt middenveld noemde hij het, zorgde ervoor dat Sanne vanaf die positie een solo afrondde en de niet al te lenige keepster simpel passeerde (3-1). Voor rust bracht Bodegraven door "net zo breed als kort" het doelpuntenverschil weer terug, door vernietigend uit te halen (3-2). Net als vorige week met een voorsprong de rust in, maar dat was toen geen garantie voor de eindwinst. Gelukkig was deze keer de afloop positief, want nadat we toch eerst nog een tegendoelpunt (3-3) moesten verwerken, werd gelukkig door ons toch de winnende treffer binnengeschoten (4-3). In alle emoties heeft uw verslaggever niet goed kunnen waarnemen wie de doelpunten maker was. Daarna achterin de boel goed op slot gezet en tot aan het eindsignaal van de voortreffelijk leidende scheidsrechter werden geen kansen meer weggegeven. Kortom, weer eens gewonnen, 't voelt nog steeds lekker.


© Frans Schouwenburg 2017